PHP infoBoard v.5 PERFECT
Siam55.com เว็บถนอมสายตาชั้นยอดของเมืองไทย
 

พลอยแสง สุวรรณสถิตย์ แอร์การบินไทย








พลอยแสง สุวรรณสถิตย์ แอร์การบินไทย คลิป VDO พลอยแสง

พลอยแสง สุวรรณสถิตย์ แอร์โฮสเตส การบินไทย



Special Interview: พลอยแสง A Pride of Thai Airways
เรื่องและภาพโดย ชนาวีร์ TCC’s Freelance Reporter

 

หาก เอ่ยถึงแอร์โฮสเตสสายการบินไทยซึ่งเป็นที่รู้จักและกล่าวขวัญที่สุดใน ชั่วโมงนี้ ใครๆ คงพูดถึงคุณพลอยแสง สุวรรณสถิตย์ หรือน้องพลอย แอร์โฮสเตสสาวที่มากด้วยความสวย รวยความสามารถ ผู้ซึ่งปรากฏกายให้สาธารณชนทั้งในและต่างประเทศได้ร่วมชื่นชมความสวยงามตาม แบบฉบับสาวการบินไทยจนโด่งดังไปทั่วโลก ไม่ว่าจะในแผ่นพับ แผ่นปลิว ปกนิตยสารทั้งหัวในหัวนอก ป้ายโฆษณาบิลบอร์ด ฯลฯ โดยเฉพาะภาพยนตร์โฆษณาสั้นๆ ชุดโคมลอย ความยาวเพียง 30 วินาทีแต่ได้รับการโหวตให้เป็นภาพยนตร์โฆษณาสายการบินที่สวยงามน่าประทับใจ ที่สุดตั้งแต่มีภาพยนตร์โฆษณาอุบัติขึ้นในโลก (ว่าเข้าไปนั่น) ก็มีเธอเป็นหนึ่งในผู้ร่วมแสดง และทำให้เธอและสายการบินไทยโดดเด่นและเป็นที่จับตามองยิ่งขึ้นในสายตา ประชาคมโลก (เอากันเข้าไป)

ประวัติการศึกษา
เรียน มัธยมที่จิตรดาค่ะ จบ ม.5 ก็สอบเทียบไปคณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี สาขาการตลาด จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จบแล้วก็ต่อปริญญาโทที่คณะเศรษฐศาสตร์ สาขาทรัพยากรมนุษย์ (ภาคภาษาอังกฤษ) ที่จุฬาฯ เหมือนกัน

แบ่งเวลาอย่างไร
ตอน เรียนปริญญาโทเรียนภาคค่ำค่ะ เรียนวันอังคาร พฤหัส และวันเสาร์เต็มวัน ช่วงที่เรียนตอนนั้นยังไม่ได้บินยุโรป ก็ใช้วิธีแลก Schedule บ้าง บางครั้งก็ขาดเรียน (หัวเราะ) แล้วค่อยมาตามเอาทีหลัง คือยังไงก็ไม่ให้งานเสีย แต่เทอมสุดท้ายหนักหน่อย เพราะว่าที่เรียนเป็นหลักสูตรปีเดียว มันก็เลยค่อยข้างจะอัดแน่น 

ทำงานอะไรมาบ้าง
จบ ปริญญาตรีก็ทำงานด้าน Marketing ตามที่เรียนมาค่ะ เป็น AE ให้บริษัทที่ทำธุรกิจเว็บไซต์ งานที่ทำก็เกี่ยวกับการขายโฆษณา ทำได้ 6 เดือนก็ย้ายไปเป็นเลขาฯ ที่ Telecom Asia แล้วก็ไปเป็นลูกเรือสายการบินเลาด้า ซึ่งต้องทำงานในส่วนของกราวนด์ด้วยเนื่องจากมีคนไทยน้อย ทำอยู่เลาด้า 2 ปีก็มาอยู่การบินไทยค่ะ

เตรียมตัวยังไงตอนไปสมัครเลาด้า
จริงๆ แล้วสมัครที่การบินไทยก่อนจะไปเลาด้านะคะ จำได้ว่าหนีเจ้านายไปสมัคร (หัวเราะ) แล้วก็ไปสมัครวันท้ายๆ แต่ตอนนั้นเกิดเหตุการณ์ 11 กันยาใหม่ๆ ธุรกิจการบินไม่ค่อยดี เค้าเลยดองรุ่นพลอยไว้ เลยไปสมัครสายการบินเลาด้า รับแล้วเค้าเรียกเทรนเลย ทำได้ 2 ปีก็มีการ Lay Off ลูกเรือไทยเพราะออสเตรียไม่ต่อ Work Permit ให้ พลอยโชคดีที่การบินไทยเรียกช่วงนั้นพอดี ออกมาจากเลาด้าก็มาทำต่อที่การบินไทยเลย

ประสบการณ์ที่การบินไทย
ตอน นี้ทำงานขึ้นปีที่ 6 แล้ว เพิ่งเริ่มบินไฟล์ทยุโรปได้ไม่นาน ก็ดีค่ะ ตอนแรกกะจะไม่ขึ้นบินยุโรป เพราะตอนอยู่เลาด้าเนี่ยบินกรุงเทพ-เวียนนาแล้วเหนื่อยมาก ก็เลยแบบเหมือนประสบการณ์เลวร้ายอะไรอย่างเนี้ย (หัวเราะ) แต่มีคนบอกว่าให้ลองขึ้นไปดูก่อน ถ้าไม่ชอบก็ขอมาบินแถบ Regional เหมือนเดิมก็ได้ ก็เลยไป พอขึ้นไปก็รู้สึกว่ามันโอเค อาจเป็นเพราะที่นี่ (การบินไทย) เค้าวางระบบไว้ดีเลยไม่ค่อยเหนื่อยเท่าไหร่ แต่จริงๆ เป็นคนไม่ชอบอากาศหนาวเลย ถ้าเลือกได้ขออยู่เมืองร้อนดีกว่า เพราะถ้าหนาวแล้วจะทรมานมากๆ

ทำไมถึงสนใจงานด้านนี้
ชอบ อาชีพนี้ตั้งแต่เด็กๆ แล้ว เวลาเห็นเพื่อนคุณแม่ที่เป็นแอร์คาเธ่ย์แอร์การบินไทยมาที่บ้าน แล้วเค้ามักซื้อของมาฝาก ก็รู้สึกว่า โห! เพื่อนคุณแม่นี่บุคลิกดีจัง ดูเท่มาก แล้วได้ไปต่างประเทศ ไป Shopping แบบมันดูสวยงาม ก็เลยกลายเป็นอาชีพใฝ่ฝันของเด็กๆ ทั่วไปอะไรอย่างเนี้ย

ประทับใจ Route ไหนเป็นพิเศษ
รู้สึก สนุกทุก Route แต่ขึ้นอยู่ว่าเราไปกับใคร ไปกับเพื่อนคนไหนด้วย แต่ส่วนมากก็ Happy ทุก Route แต่จะมีบางเส้นทางเช่นไปเมืองแขกก็อาจเหนื่อยหน่อย แต่ไปถึงแล้วก็โอเค เพราะ Shopping สนุก (หัวเราะ) แล้วได้ไปเห็นเมืองเค้าเห็นวัฒนธรรมที่แตกต่าง

ประสบการณ์ครั้งสมัครลูกเรือ
รู้สึก ว่ายากนะคะ เพราะว่าการแข่งขันสูง ซึ่งตอนนี้ก็รู้สึกว่าสูงกว่าเมื่อก่อนอีก เมื่อก่อนเคยไปสมัคร Japan Airline หรือ Qantas เห็นคนมาสมัครเป็นพันๆ ก็รู้สึกท้อเหมือนกัน แล้วตอนนั้นเรายังเด็กด้วย ยิ่งเห็นพี่ๆ ที่เคยเป็นแอร์มาก่อนมาสมัครด้วย เราก็ยิ่ง โห คงไม่ได้แน่นอน อย่างไป Qantas ก็ไม่ได้เพราะเค้าอยากได้คนมีประสบการณ์ ตอนนั้นอายุเพิ่ง 21 เค้าก็บอกว่าพี่ไม่อยากได้เด็กๆ อยากได้คนที่ Mature กว่านี้ แบบว่า Offer ให้เราไปทำงานตำแหน่งอื่นด้วย (หัวเราะ) แต่เราก็เข้าใจเค้านะคะ

แล้ว Cheer Up ตัวเองยังไง
ก็ พยายามคิดว่าต้องมีสักวันที่เป็นของเรา มีคนมาบอกว่า เฮ้ยแกจะเป็นแอร์ไม่ใช่ว่าสมัครครั้งเดียวจะได้นะ บางคนสมัครแล้วสมัครอีกกว่าจะได้ ต้องอดทน อย่างบางทีไปเข้าคิวสมัครย้าวยาว แต่ดูไปดูมาดันลืมเอกสารสำคัญก็ต้องขับรถกลับมาเอาที่บ้าน แล้วก็กลับไปเข้าคิวย้าวยาวต่อ มันก็รู้สึกท้อๆ บางทีต้องตื่นแต่เช้ามาทำผม แต่งหน้า แต่งตัวสวยงาม Set ผมอย่างดี แล้วแบบพอไปถึงแล้วมันไม่ได้ หลายๆ ครั้งเข้าก็รู้สึกท้อๆ เหมือนกัน


กิจกรรมที่ทำกับการบินไทย
มี งานโฆษณาชุด Sky Lantern มีหุ่นเท่าตัวที่เป็น Di-Cut แล้วก็มีภาพยนตร์โฆษณาภาพ Service ทั่วไปด้วย แต่ว่า Sky Lantern จะพิเศษหน่อย เพราะตัวที่ผ่านๆ มาจะเป็นถ่าย Service บนเครื่อง ซึ่งเป็นงานที่เราทำอยู่แล้ว แต่อันนี้จะเน้นถึงวัฒนธรรมและความเป็นไทย และจะมีที่ปล่อยโคมยี่เป็ง ซึ่งเราคิดว่ามันโอเค ครีเอทีฟเขาเก่งมาก เขาทำออกมา Set แสงสีได้สวย หรือ Costume ก็จะเลือกชุดที่เป็น Pattern เดียวกัน พอ On Air ก็มีหลายคนชมว่าทำออกมาได้สวย



บรรยากาศตอนถ่ายโฆษณา
ยุ่งๆ ทั้งวัน วันแรกช่วงเช้าจะถ่ายภาพนิ่ง ภาพนิ่งก็จะเป็นภาพที่ถ่ายกันสามคนยืนถือร่มบ่อสร้างเพนท์รูปแผนที่โลก ช่วงบ่ายก็ถ่ายภาพนิ่งตัวที่ปล่อยโคมลอย อันนี้ไปถ่ายที่เขาใหญ่และสระบุรีค่ะ หลังจากนั้นเดือนนึงเขาก็นัดมาถ่ายภาพยนตร์ ก็ถ่ายกันทั้งวันค่ะ มีการ Set เป็น Studio ย่อมๆ บางฉาก เช่นตอนที่ถือเทียนเดินออกมาก็จะมีการขึงฉากดำขึ้นมาถ่ายทำ ส่วนที่เป็นลอยโคมก็จะถ่ายกันตอนมืดๆ แบบเอาแสงตอนนั้นเลย แล้วที่เราเห็นหญ้าปลิวอะไรพวกนั้นเป็นของจริงบรรยากาศจริงทั้งหมดเลยค่ะ

ตอนไป Test งานก่อนถ่ายโฆษณาเป็นยังไง
ก็ จากตอนที่ไปถ่ายภาพนิ่ง หลังจากนั้นเขาก็เรียกไป Casting ตัวที่จะมาเป็นภาพยนตร์โฆษณา ซึ่งก็จะมีคนอื่นๆ ด้วย ผู้ใหญ่เขาก็จะพิจารณาว่าเขาอยากได้ใคร ใครที่มี Character เหมาะสมกับสไตล์ที่เขาคิดเอาไว้

รู้สึกอย่างไรที่ได้รับเลือก
ก็ ดีใจ แต่รู้สึกไม่มั่นใจเท่าไหร่ เพราะรู้สึกว่าตัวเองเป็นคนไม่ขึ้นกล้อง ถ้าภาพนิ่งยังพอไหว แต่ถ้าภาพเคลื่อนไหวนี่ไม่มั่นใจอย่างแรง เพราะสมัยเรียนมหาวิทยาลัยเคยไป Cast งานโฆษณาแต่ไม่เคยได้ ก็เลยรู้สึกว่าเราคงไม่เหมาะ อย่างเรื่อง Acting นี่ไม่ได้เลยนะ ตอนไป Cast งานโฆษณาสบู่ เขาบอกน้องลองทำท่าถูซิ พอทำแล้วเขาก็บอกว่า น้อง พี่ให้ถูสบู่นะ ไม่ใช่ถูขี้ไคล (หัวเราะ) ก็คือ Acting ไม่เป็นเลย Acting แย่มาก



ส่วน งานโฆษณาชิ้นอื่นของบริษัทที่เป็นตัวพวก Service อย่างนี้เราพอทำได้เพราะมันไม่ต่างจากหน้าที่ที่เราทำอยู่เป็นประจำ แต่ตอนไปถ่ายโฆษณาชุดปล่อยโคมลอย ฉากแรกที่ให้ถือเทียน เขาก็บอกให้เดินถือเทียนออกมาแล้วยิ้มเหมือนมีความสุขมากๆ ยิ้มหวานๆ แต่ว่าตอนถ่ายรอบตัวเรามีแต่ชายฉกรรจ์ 20 คนกำลังจับตามองเราอยู่ (หัวเราะ) อะไรอย่างนี้เราก็ตื่นเต้น มันก็เลยทำไม่ค่อยได้ แล้ว Acting เราก็ไม่ค่อยเก่ง ก็ต้องใช้เวลา Build นานเหมือนกันกว่าจะผ่านฉากนี้ไปได้

กิจกรรมอื่นๆ กับบริษัท
นอก จากถ่ายโฆษณา ก็จะมีการสัมภาษณ์เพื่อเสริมภาพลักษณ์ให้บริษัท หรือไปร่วมงานเปิดตัว Campaign ต่างๆ เช่นโฆษณาชุด “คุณคะ” และที่ภูมิใจมากๆ อีกงานคือได้มีโอกาสไปร่วมงานฉลองการบินไทยเปิดเส้นทางบินสู่มิลานครบ 3 ปี เขาก็เรียกเราไปเป็น Presenter แล้วงานก็น่าประทับใจมาก ก็รู้สึกภูมิใจค่ะที่ได้รับเลือกไปเป็นตัวแทนของบริษัท

สิ่งสำคัญที่ต้องนำติดตัวไปบิน 
อย่าง แรกคือ “รองเท้าวิ่ง” เพราะเป็นคนชอบออกกำลังกาย  แล้วมี “Ipod” เพราะว่า..ขาดเธอเหมือนขาดใจ (หัวเราะ) เอ้ย ไม่ใช่..คือว่าเวลาเราไปวิ่งก็จะฟังเพลงไปด้วย พอฟังเพลินๆ เราก็จะวิ่งได้นานไม่ค่อยเหนื่อย เวลาขับรถก็ติดฟังเพลงด้วย และที่ลืมไม่ได้คือ “หนังสือบทสวดมนต์” เพราะกลัวผีมาก

เคยเจอ?
ก็ไม่เชื่ออย่าลบหลู่ค่ะ ก็เหมือนๆ จะมีเหมือนกันแบบมาทักแว๊บๆ (หัวเราะ)

 

แล้ว ก็มี “กระเป๋าน้ำร้อน” เพราะบินไฟล์ทยุโรปนานๆ จะมีแบ่งพักใช่ไม๊คะ และบนที่พักของลูกเรือจะหนาวมาก เลยต้องติดกระเป๋าน้ำร้อนไว้นอนกอดเพราะเป็นคนขี้หนาว แล้วก็จะมี “แว่นตา” เพราะเป็นคนสายตาสั้น กับพวก Contact Lens หรือ น้ำยาล้างเลนส์ก็ขาดไม่ได้เลย 



นอก นั้นก็มีพวก “เกมส์นินเทนโด” ไว้เล่นสนุกๆ “กล้องถ่ายรูป” เพราะว่าเป็นคนชอบเก็บรูป เอาไว้ถ่ายรูปเพื่อนๆ หรือสถานที่ที่ประทับใจ แล้วก็จะเอามาลงใน Hi5 (หัวเราะ)

ยังมีสิ่งที่แบบว่า..ขาดเธอเหมือนขาดใจ..อีกไหม 

  

“ที่ ดัดขนตากับมาสคาร่า” ค่ะ อันนี้ไม่ได้เลยนะคะ เป็น No Go Item เลย เวลาแต่งหน้าไปบินนี่จะขาดไม่ได้ เพราะจะติดที่ดัดขนตากับมาสคาร่ามาก มีครั้งหนึ่งกำลังจะไปบินขึ้นทางด่วนอยู่แล้วรู้ตัวว่าลืมเอามา ยังต้องขับรถกลับบ้านไปเอาเลย อีกอย่างที่กำลังจะซื้อคือ “Laptop” เพราะว่าเวลาไปบินนานๆ แล้วอยู่ว่างๆ มันเหงาไม่รู้จะทำอะไร ก็คิดว่าถ้ามี Laptop น่าจะช่วยได้ เผื่อเอาไว้ดูหนังฟังเพลง แล้วก็พกรูปพ่อแม่ แมว

วิธีดูแลตัวเอง
ออก กำลังกายค่ะ เพราะพลอยเป็นคนที่ทานเยอะมากและเป็นคนอ้วนง่าย ช่วงที่เรียนโทหนัก 60 กิโล เพราะไม่ได้ออกกำลังกายเลย คือเรียนแล้วก็ไปบิน บินกลับมาถึงบ้านก็กินๆ ทำให้ช่วงนั้นร่างกายไม่แข็งแรง ไม่สบายบ่อย แต่หลังจากเรียนโทจบน้ำหนักก็เริ่มลด เพราะว่าได้ออกกำลังกาย ก็วิ่งลู่ที่บ้านเนี่ยล่ะค่ะ วิ่งทุกวันๆ ละชั่วโมง ถ้าอยู่ต่างประเทศก็จะเข้าฟิตเนส และถ้ามีเวลาว่างก็จะไปวิ่งกับคุณพ่อคุณแม่

การดูแลผิวพรรณ
กลับ จากบินแล้วต้องรีบล้างหน้าเลยค่ะ คือเหนื่อยแค่ไหนก็จะล้างหน้าทำความสะอาดก่อน ไม่ปล่อยให้เครื่องสำอางอยู่บนหน้านาน จะพยายามล้างออกให้ได้มากที่สุด แล้วเวลาอยู่บนเครื่องก็พยายามกินน้ำมากๆ แต่จริงๆ แล้วตัวเองก็ทำไม่ค่อยได้เพราะชอบกินน้ำอัดลมค่ะ (หัวเราะ) ตอนนี้พยายามเลิกอยู่ แต่ก็โชคดีที่เป็นคนชอบทานผักผลไม้ แต่ที่สำคัญที่สุดคือการออกกำลังกายค่ะ

ปัญหาสุขภาพ
ก็ ต้องปรับตัวบ้าง เพราะหลังจากบินไฟล์ทยุโรป ทำให้เดี๋ยวนี้กลายเป็นคนนอนดึก ก็จะเข้านอนประมาณตีสองแล้วตื่นสายๆ แล้วก็มีเป็นโรคกระเพาะเพราะกินอาหารไม่ตรงเวลา ตอนนี้ก็เลยพยายามจัดระเบียบชีวิตใหม่นิดนึง เมื่อก่อนจะมีปวดหลังด้วย อย่างตอนทำอยู่เลาด้าไม่มีเพื่อน สจ๊วตคอยช่วย เราต้องทำเองทุกอย่าง แล้วตอนนั้นเรายังเด็กเราก็เต็มที่ เวลายกของตอนนั้นยังไม่มีใครแนะนำว่าต้องเซฟหลัง ทำให้ตอนนั้นมีปัญหาปวดหลัง เคยปวดแบบนอนราบไม่ได้ต้องนอนตะแคง แต่หลังจากนั้นก็ไปออกกำลังกาย ว่ายน้ำบ้าง ทุกอย่างก็ค่อยๆ ดีขึ้น ทำให้เห็นว่าการออกกำลังกายช่วยได้จริงๆ

Lifestyle

 

หลัง จากบินไฟล์ทยุโรป ซึ่งครั้งนึงใช้เวลาประมาณ 4-5 วัน กลับมาก็จะหยุด 2-3 วัน ก็จะออกกำลังกาย ไปทานข้าวกับเพื่อนๆ แล้วก็มีไปต่างจังหวัดกับที่บ้านบ้าง แต่ส่วนใหญ่จะใช้เวลาอยู่กับบ้าน เลี้ยงแมว เพราะเป็นคนชอบแมวมาก ที่บ้านรักแมวกันทุกคนค่ะ ตอนนี้มีอยู่เก้าตัว แล้วตัวเองจะเอาแมวไปนอนด้วย ก็จะรักแมวทุกตัวค่ะ

พันธุ์อะไรบ้าง
ส่วน ใหญ่เป็นแมวไทยค่ะ แล้วก็จะมีพันธุ์เปอร์เซียหนึ่งตัว ตัวนี้ได้มาจากจตุจักร ตอนที่ไปเจอก็เจอสองตัวอยู่ในกรงเป็นแมวพี่กับน้อง ตอนแรกก็หยิบตัวน้องขึ้นมาก่อน แล้วก็มองไปที่ตัวพี่ แล้วอยู่ดีๆ ก็วางตัวน้องแล้วเลือกตัวพี่ และโชคดีมากเพราะได้แมวเปอร์เซียนิสัยดี คือมันจะนิ่ง ไม่เคยแย่ง ไม่เคยรังแกตัวอื่นก่อน แม้ว่ามันจะเป็นแมวตัวใหญ่ แต่มันก็ไม่มีเสียง มันจะแค่ เมี๊ยวๆ แค่เนี้ย แล้วเป็นแมวสุภาพ มันจะพยายามไปเล่นกับตัวอื่นก่อน แล้วก็เลี้ยงง่าย ขี้อ้อน 



แต่ตัวที่เป็นลูกรักนับเบอร์วันของพลอยคือแมวไทย ตัวที่เก็บมาจากหลังคา บ้าน คือตัวนี้แม่มันทิ้งไว้บนหลังคาค่ะ ไม่มีอาหารกินแล้วก็โดนแดดเผา ตอนที่ปีนไปช่วยมันลงมาดูเหมือนใกล้ตายแล้ว พอมันโตก็เลยดูจะเป็นแมวที่เอ๋อๆ หน่อย ขี้หงุดหงิด ไม่เอาใคร ตัวอื่นจะเข้าใกล้มันไม่ได้ ต้องเป็นคนที่มันคุ้นจริงๆ ถึงจะเข้าใกล้ได้ ดูเหมือนเป็นแมวที่ Paranoid ขี้ตื่นขี้กลัว ตัวนี้เป็นตัวที่รักมากจะเอาไปนอนด้วย แต่หลังจากไปบินยุโรปนานๆ มันก็จะหายไปจากบ้าน พอเรากลับมาก็เหมือนมี Sense มันจะกลับมารอเรา แต่พอเราเรียก มันจะชายตามองเหมือนจะบอกเราว่าไม่ต้องเรียกฉันหรอกฉันรู้แล้วว่าแกกลับมา แต่จริงๆ เราก็รู้ว่ามันก็รักเรา

ชื่ออะไรบ้าง
เปอร์ เซียชื่อทอมมี่ ตัวที่เก็บจากหลังคาชื่อตุ๊ดตู่ แล้วก็มีชื่อวิลลี่ ลายวัว ไข่เค็ม ไข่หวาน ไข่เยี่ยวม้า กระแต และแบล็คกี้ แล้วก็มีแมวนอกบ้านที่ชอบมากินข้าวชื่อฟีโอน่า ความจริงมีมากกว่านี้แต่ก็ล้มหายตายจากไป เพราะบ้านข้างๆ เลี้ยงหมาแล้วก็ถูกรถชนบ้าง

แสดงว่าเลี้ยงมาตั้งแต่เด็ก
ตั้งแต่ โตมาก็มีแมวตลอดเวลา มีอยู่ช่วงนึงก็เลี้ยงหมา พอหมาหายไปก็เลี้ยงแมวต่อ แต่ตอนนี้คิดว่าคงเลี้ยงแมวต่อไป เพราะมันน่ารัก ดูแลง่าย ทานง่าย

อะไรที่ทำให้เป็นคนรักสัตว์
คือ คุณพ่อเป็นคนรักสัตว์ ตั้งแต่เกิดมาก็เห็นคุณพ่อเล่นกับหมากับแมว เอาแมวใส่กระเป๋าบ้าง แล้วพื้นฐานเราคุณพ่อแม่คุณย่าก็เป็นคนรักสัตว์ ก็เลี้ยงแมวมา เลยทำให้เราเป็นคนรักสัตว์ไปด้วย

กิจกรรมเวลาอยู่ต่างประเทศ
ตอน นี้เราเพิ่งขึ้นยุโรป ก็เป็นโชคดีของเราที่เจอพี่ๆ น่ารัก ที่มักพาเราไปเที่ยว อย่างไปลอนดอนก็ไปดู London Eye, Big Ben ฯลฯ พี่ๆ ก็พาไปกินอาหารขึ้นชื่ออย่างเป็ด Four Season มีความสุขดีค่ะ

ประทับใจที่ไหนเป็นพิเศษ
ครั้ง ที่ไปเที่ยวปราสาทนอยส์ชวานสไตน์ค่ะ ที่เหมือนปราสาทซินเดอเรล่าในเทพนิยาย วันที่ไปหิมะตก เราเลยต้องเดินจากพื้นราบขึ้นไปยอดเขา ตอนนั้นหนาวสุดๆ ก็พยายามเดินคุยกันไป แต่พอขึ้นไปถึงยอด เออ..ก็รู้สึกว่าเราก็ทำได้ ผ่านมาได้ ก็เป็นประสบการณ์ที่ดี ดีกว่านั่งรถขึ้นไป แล้วพอไปเห็นมันก็สวยมากจริงๆ ถ้ามีโอกาสก็จะไปอีกเพราะเขาบอกว่าในแต่ละฤดูมันจะสวยน่าประทับใจคนละแบบ

วางแผนอนาคตไว้อย่างไร
ชอบ อาชีพนี้มากค่ะ คิดว่าคงจะทำอาชีพนี้ต่อไปเรื่อยๆ เพราะหลังจากเคยทำงานอย่างอื่นมาแล้วรู้สึกว่ามันไม่ใช่ตัวเรา ก็เลยทำตรงนี้ดีกว่า แล้วเราก็ Happy ด้วยที่จะทำตรงนี้ แม้ว่ามันจะเหนื่อยบ้าง Down บ้างแต่ก็โอเค เพราะเรารู้สึกว่าอาชีพนี้แหละใช่ตัวเรามากที่สุด

คุณสมบัติของคนที่จะทำงานด้านนี้
คิด ว่าเรื่องรูปร่างหน้าตาคงไม่ใช่ส่วนที่สำคัญที่สุด แต่คนที่สนใจงานด้านนี้ พลอยว่าควรจะเป็นคนที่มีจิตใจเปิดกว้าง มองโลกในแง่ดี เพราะว่าถ้าเราเป็นคนซีเรียสและมองโลกในแง่ร้าย การทำงานบริการจะ Suffer ตัวเองเปล่าๆ และก็ควรเป็นคนที่รู้จักการให้และมีความสุขในสิ่งที่ตัวเองทำ และที่สำคัญคือควรเป็นคนที่ปรับตัวเข้ากับผู้อื่นได้ง่าย เพราะอาชีพอย่างเราต้องทำงานร่วมกับเพื่อนร่วมงานใหม่ๆ แทบไม่ซ้ำหน้าในแต่ละไฟล์ท

ฝากถึงเพื่อนๆ www.thaicabincrew.com
อาชีพ พนักงานต้อนรับเป็นอาชีพที่ดี มีเกียรติและเป็นอาชีพยอดนิยมที่สาวๆ หลายคนใฝ่ฝัน ก็อยากให้ผู้ที่สนใจและมีคุณสมบัติพร้อมเข้ามาทำงานนี้กันมากๆ เพราะเราเปรียบเสมือนหน้าตาของประเทศ เมื่อผู้โดยสารต่างชาติขึ้นเครื่องก็จะเห็นพนักงานต้อนรับก่อนเป็นด่านแรก ก็จะเห็นว่าเออคนไทยเป็นอย่างนี้นี่เอง สุภาพ น่ารักอ่อนน้อม ซึ่งมันก็ช่วยเผยแพร่ภาพลักษณ์ที่ดี แล้วเราเห็นว่าเด็กสมัยนี้ฉลาด เก่ง มีความคิดที่ดี คิดว่าถ้าตัวเองมีคุณสมบัติเข้าข่าย ก็เข้ามาเถอะค่ะ เข้ามาช่วยยกระดับอาชีพนี้ให้ดียิ่งๆ ขึ้นไป ผมจากคุณพลอยแสงมาด้วยความรู้สึกเหมือนฝันไป อิจฉาสายการบินไทยเหลือเกินที่ได้ลูกเรือที่มีคุณสมบัติเพียบพร้อมเช่นนี้ เพื่อนสมาชิกเว็บไซต์ www.thaicabincrew.com อ่านแล้วเป็นยังไงบ้างครับ หวังว่าคงจะชอบกันนะครับ และผมมีความหวังเป็นอย่างยิ่งว่าบทสัมภาษณ์สั้นๆ ของคุณพลอยแสงจะช่วยจุดประกายความฝันเพื่อนทุกคนที่ต้องการจะเป็นสจ๊วตและ แอร์โฮสเตสให้ลุกโชนขึ้นมาอีกครั้ง

แล้วพบกันใหม่โอกาสหน้าครับ


Special Interview: พลอยแสง A Pride of Thai Airways
เรื่องและภาพโดย ชนาวีร์ TCC’s Freelance Reporter










 
  No Image ผู้โพส : 55
สถานะ : ผู้ดูแล

Reply : [ 55 ] แทรกข้อความ ในกรอบแรก
14/03/2009 - 07:20
Add?  No Card  Bad Report  Delete
 

หัวข้อ : 0635-1 | เลขหน้า : 1 ถึง 1


  เพิ่มข้อความในหัวข้อรวม : พลอยแสง สุวรรณสถิตย์ แอร์การบินไทย หัวข้อรวม